De Heer breidde hun aantal dagelijks uit; steeds meer mensen werden gered.
Handelingen 2: 47B

Punt wat ik wil maken.
Zaterdagmorgen luisterde ik via Grootnieuws radio even naar Henk Stoorvogel op de pinksterconferentie ‘Opwekking 2026’. Hij vertelde dat hij een vriend uit Brazilië had uitgenodigd. Die vertelde hem, dat hij in zijn thuisland had verteld dat hij naar een groot festival voor christenen in Nederland zou gaan. En ze keken hem verwonderd aan: Zijn daar dan nog christenen? Ze waren ervan overtuigd geraakt dat die niet meer in Nederland waren. Hoe verwonderd was deze man toen hij in Biddinghuizen 60.000 medegelovigen zag bijeenkomen. Bijzonder! En in de schaduw daarvan veel bezoekers op het Pinksterfeest in Veenklooster, het Pinksterfestival 316 in Wijnjewoude en dan nog al die mensen die een kerkdienst hebben bezocht. Hoezo een aflopende zaak?

Laten we maar eerlijk zijn. Er is een groot verlangen naar succes. Wat zou het weer mooi zijn dat we zondagsmorgens weer vroeger naar de kerk toe moeten omdat er anders geen stoelen meer vrij zijn of dat we via de livestream de dienst moeten volgen omdat er volgens de brandweer niet meer mensen in de kerk mogen.

In het verhaal van Handelingen 2 gebeurt iets dergelijks: op één dag voegen zich maar liefst 3000 mensen bij de gemeente. Wat een geweldig succes! Maar aan het slot van die gebeurtenis staat de bovenstaande tekst. Misschien wel jammer eigenlijk, wij- mensen- hadden ons natuurlijk ook wel graag zelf op de borst geklopt. Het punt wat ik wil maken is dit: we verlangen naar succes, naar groei van ons geloof en van onze gemeente, maar welke rol speelt God daar eigenlijk in ?

De bijbel open
Al in het oude testament moest Israël leren dat groei en succes aan God te danken waren. We leren van Sarah, Rachel en Hanna dat vruchtbaarheid niet vanzelfsprekend was. Er moest een wonder van Godswege gebeuren wilde er nageslacht komen. Dezelfde ervaring hadden Zacharias en Elisabeth later. God verschaft en wij, de gelovigen, zijn afhankelijk van Zijn ingrijpen.

Wat er in Jeruzalem gebeurde na de uitstorting van de Heilige Geest was natuurlijk een geweldig wonder. Een krachtig teken waarmee de kerk begon. Maar onze tekst maakt duidelijk dat God verantwoordelijk moet worden gehouden en ook met welk doel. Het doel is om zoveel mogelijk mensen te redden uit de macht van satan. Dat ze niet verloren gaan aan het kwaad, het verderf of de dood.

Het is Jezus die zich daarbij aansluit als Hij in Zijn laatste rede aan de discipelen met hen deelt: “De grootheid van mijn Vader zal zichtbaar worden wanneer jullie veel vruchten voortbrengen en mijn leerlingen zijn.” (Johannes 15: 8) Ook Hij wijst op de invloed van de Vader en bij wie we moeten zijn om te danken en eer te bewijzen.

En het is ook de overtuiging van de apostel Paulus geworden als hij aan de Korintiërs schrijft: “Wat is Apollos eigenlijk? En wat is Paulus? Zij zijn niet meer dan dienaren die u tot geloof hebben gebracht, beiden op de wijze die de Heer hun heeft geschonken. Ik heb geplant, Apollos heeft water gegeven, maar God heeft doen groeien. Het is niet belangrijk wie plant of wie begiet; alleen God is belangrijk, want Hij doet groeien.” (1 Korinthe 3: 5-7)

Onze rol in het succes.
Ja, als God het dan toch moet doen. Wat moeten wij dan nog? Nou ja in ieder geval er naar verlangen, er om bidden en ons erover verwonderen dat het onmogelijke kan gebeuren. Voor die vrouwen in het oude testament was het onmogelijk om nog een kind te krijgen; alleen God kon dat nog mogelijk maken. We lezen bij hen allemaal over een verlangen, over hun gebed en uiteindelijk over de verwondering die dat met zich meebracht.

Iemand die daar ook veel mee bezig was, was de Amerikaanse predikant Tim Keller (1950-2023
Hij schreef over het verlangen naar een grote bekering -een opleving- en dan vooral in de westerse landen. Hij schreef daarover: “Echte opwekking is de intensivering van de gewone werkzaamheden van de Geest, waarbij de Geest gebruik maakt van de gewone middelen” vervolgens gaf Keller aan wat er dan gebeurt:

1. Slapende christenen worden wakker. Ze ontdekken de impact van de redding en de kracht van de Heilige Geest.
2. Naamchristenen worden bekeerd. Ze dachten er bij te horen maar hadden de werkelijke waarde van het persoonlijk navolgen nog niet ontdekt.
3. Bewust- niet christenen komen tot geloof. Ze ontdekken dat het wereldse leven niet die zin en betekenis aan het leven kan geven die ze dachten en ontdekken hoe aantrekkelijk het is om bij de Here Jezus en Zijn gemeente te horen.

Keller gaat vervolgens in zijn verhaal daar wat dieper op in; dat bewust- niet christenen zich niet snel zullen aansluiten bij een gemeente van slapende- en naamchristenen. Mogelijk ligt daar wel het succes van al die festivals, dat juist daar alle drie groepen ontdekken hoe geweldig het is om Jezus te volgen.

Wat wij dus moeten is ernaar verlangen, er om bidden en dat alles in het werk zetten zodat God Zijn werk kan doen. En met hetzelfde doel. Niet om ons om de borst te kloppen maar om mensen te redden die dreigen verloren te gaan. Een prachtige uitdaging na het pinksterfeest 2026.

Pieter Knijff

Deze meditatie is gepubliceerd in de Tsjerkepraat van 4 juni 2026